Overdracht Micky's foundation

Op maandag spreken we af met Robin, de ergotherapeut van project 14. We gaan samen lunchen bij surfside beach bar. Een bar direct aan het water met uitzicht op de zee. Marsha, de fysiotherapeut, heeft al vakantie. Zij heeft veel werk gestoken in het draaiboek voor de stichting en alle therapeuten zodat er een vaste leidraad is in de behandeling en initiatieven kunnen voortgezet worden. Heel fijn want zo kunnen we ons van tevoren al inlezen en ons voorbereiden op de werkzaamheden. Er staan ook praktische tips in en leuke bezienswaardigheden en restaurantjes. Erg fijn. Het is een leuk gesprek waarin Robin eerlijk aangeeft hoe het haar vergaan is in de afgelopen maanden, zeker de eerste weken wennen maar vooral heel veel goede ervaringen met de kinderen, ouders en artsen. Marsha en zij hebben vooral veel kinderen samen gezien en dat is een goede combi. We kunnen ten allen tijden contact met ze opnemen. Zaterdag 29 september vliegen ze weer terug naar Nederland met een beetje weemoed in het hart om dit mooie eiland weer te verlaten. Via whatsapp word ik welkom geheten door Paulien, waar we het appartement van huren en door Marjon een van de ouders die ook vrijwilligster voor Miky's Foundation is. Allemaal even hartelijk en gastvrij en dat maakt het voor mij wat minder spannend. Wat dat is het wel. Ander land, andere cultuur en de complexe hulpvragen. Gijs heeft alle ouders geïnformeerd dat wij de nieuwe therapeuten zijn, zo'n 21 kinderen en follow ups en nieuwe aanmeldingen. Vanaf project 11 in december 2018 is er geen prelogopedist meer geweest. k heb veel steun aan Roeland die me helpt om te vertrouwen op mezelf, werken vanuit mijn hart, mijn ervaring als logopedist en in de verbinding maken met mensen. Dat merk ik als we met onze gastvrouw elke avond een praatje maken en in de restaurants en stranden. Dat vind ik ook leuk om te doen, mensen ontmoeten en waar ze mee bezig zijn. Zondag gaan we naar het appartement van de stichting in San Barbola en maandag komt Els, de andere therapeut aan. Nog een paar dagen samen met Roeland, wat zal ik hem gaan missen, maar niet te veel aan denken. Stap voor stap en dag voor dag beleven. Heel wat voor deze controle freak, geeft niets, mag gewoon.